Poezja

Szczegóły

Kategoria: Poezja

Utworzono: 01 luty 2011

W spokojnej ciszy, nad brzegiem morza
w szumie fal rozkołysanych
z nadzieją w zapatrzonych oczach
to tutaj, tych chwil niezapomnianych

A w dali jakby jakiś statek sunął
wokół brzeg skalisty i noc gwiaździsta
tak, jakby rąbek nieba w morze runął
a przede mną przestrzeń przepaścista

I stojąc, i słuchając melodii morza
zatrzymując się nad tym miejscem
w myśli wspaniałe słowa: tęcza, miłość, zorza
a wszystko po to, by wracać tu częściej

Bo tu jakby się świat zaczynał
w samym początku, jakby jego narodziny
tak mały, po oddech życia się pochylał
a ja obok, razem z nim - urodziny

Bo tyle szczęścia w jednym zakątku
tajemnicy, misterium znajdywania
jak siły tajemnej, życia w jednym zwierzątku
i jak radości w smutku wieczornego odgadywaniu

I właśnie tyle, nad brzegiem morza
w ciszy wieczora, wśród fal świetlistych
tyle właśnie, świata całego w mych oczach
i nic więcej, żadnych innych ciszy srebrzystych

Tyle, nad brzegiem morza ukojonego
w spokoju, w ciszy, wśród wieczornego wiatru
gdzie cząstką przecież jestem spokoju tego
by iść od nowa, z nadzieją ku światu

Szczegóły

Kategoria: Poezja

Utworzono: 01 luty 2011

Nie słuchaj słów moich, szalonych rzucanych
tak mało w nich mnie, duszy, serca, uczucia
zatop się w szeptach, spojrzeniach skrywanych
i pieśni mojej doznasz w głębi ułucia

Słowo ulotne jest, jak wiatr nad drzewami
daleko mu do mnie, radości mojej
przecież gdyś sama, z swoimi troskami
w ciszy znajdziesz marzenia swoje

A ja, jeśli mówię o pięknych rzeczach
spokój tylko mącę i nieśmiałą tęsknotę
więc tyle weź, co wyczytasz w mych oczach
a resztę zobaczysz w wietrze, w swym sercu
i w bajce za oknem

Szczegóły

Kategoria: Poezja

Utworzono: 01 luty 2011

Bo powiedz sama

ile w uśmiechu jednym mieścisz szczerości?
a prostym westchnieniu miłości?

To przecież tak, jakbyś dłoń podniosła

i słońce uniosła

Bo słońce to jakby nasze życie

jakbyś je na ramieniu wzniosła
a w spojrzeniu tyle marzeń zmieściła skrycie
jak motyl w porannym świcie

Bo świt

to przecież poranek, nowy kwiat dla Ciebie
ukołysana bajka, szczęście jak w niebie
to przecież nadzieja, Twojego serca mowa
jak wielkie, pozłacane proste słowa
o uśmiechu, o marzeniu, o każdej chwili
o sercu, co jak Twoje zawsze kwili
i przecież osłoda, jak słońca promienie
jak nieśmiałe, kolorowe zachwycenie
i cokolwiek co pomyślisz, co nazwiesz i zechcesz
w słońcu, w uśmiechu, w spojrzeniu Twym

... czy zechcesz?

Szczegóły

Kategoria: Poezja

Utworzono: 01 luty 2011

Właśnie dlatego, że Cię nie ma
tak dziwnie tu jakoś jest
gwiazdy w drzew szeleście cichną
a głosy dnia za horyzontem milkną

Dlatego, że mrok okrył nadziei czas
nadziei ubieranej w nadziei blask
pod moim oknem, zamyślony o niebie
tak dziwnie tu jakoś bez Ciebie

Bo bez gwiazd smutna jest noc
i bez nadziei próżna taka moc
co tylko trwa

Jak uśmiech bez radości swej
i jak niebo bez gwiazdki Twej
jeśli to nie nadzieja Twa

Szczegóły

Kategoria: Poezja

Utworzono: 01 luty 2011

Raczej nie mów, nie chciej mówić, zamilknij
tu w ciszy usłyszysz głos duszy
i poznasz dźwięk, ten jeden, najmilszy
co bardziej niż słowa Twą miłość poruszy

Szczegóły

Kategoria: Poezja

Utworzono: 01 luty 2011

I gave the country a point of my mind
and now at every time I can find
the beauty of Sunday, of your smile in the sight
of your village, with you, from me in your light

Szczegóły

Kategoria: Poezja

Utworzono: 01 luty 2011

Dalekie drogi przez świat prowadzą
wiele z różnych stron przychodzi ich
i kilka, niewiele, sercu Twemu radzą
by iść do miejsca, o którym opowiem Ci:

Tam, gdzie słońca promyk niedzielą zagląda
tam, gdzie rybom w jeziorze zabawę urządza
gdzie lasy dokoła szumem kochają
a trawy kwietniowe wesoło machają

Tam, gdzie ulica jedna przez wioskę biegnie
gdzie wokół domów kilka i wiatr Ci piosenkę podszepnie
gdzie łąki zielone do zabawy proszą
i przed siebie prowadzą, im tylko znaną szosą

Gdzie święta urodę odczuwasz wesoło
i cieszysz się słońcem, pogodą i życiem wokoło
i prosisz o uśmiech szczęśliwego skowronka
i ramiona roztwierasz i kochasz do końca

Tam, gdzie słońce promyk wysyła złocisty
a Bóg daruje ludziom spokój rzęsisty
gdzie pył na butach w zabawę się mieni
a woda, i las, i dom swym szczęściem się ceni

Gdzie idziesz podniośle, oddychasz wiosną
i wspomnienia rozsnuwasz i gdzie kwiatki rosną
gdzie radość soczysta spod nóg wytryska
i gdzie miłość jak nigdzie tak lasu jest bliska

Gdzie księżyc podziwia słońce oczyma swymi
gdzie wszystko wokół myśli tak prostymi czyni
gdzie nigdzie indziej nie znajdziesz takiego ustronia
co zwie się po prostu, i nie inaczej, lecz .......

Szczegóły

Kategoria: Poezja

Utworzono: 01 luty 2011

Człowiek - jest głębiną wielką o skarbnicą,
z której czerpać można bez końca
i ciągle pozostanie tajemnicą

Szczegóły

Kategoria: Poezja

Utworzono: 01 luty 2011

Tak wiele nadziei na mojej drodze tkwi
dużo marzeń, pragnienia i miłości śpi
lecz Ty znasz, ile wydobywam z nich łask
tyle, i dlaczego, a nie więcej, w ten czas

Znasz zawilce w mej duszy pełnej wielkich chęci
znasz, czym mógłbym me czyny uświęcić
i choć nie czerpię garścią pełną z Twojej dłoni
to wiem, i Ty to znasz, że któż prócz Ciebie mnie osłoni?

Choć odchodzę czasem daleko, czasem jeszcze dalej
nie odchodzę na zawsze, powracam wytrwale
i ile mógłbym jeszcze dla imienia Twego zrobić
Ty jeden wiesz, Ty jeden możesz me chęci odnowić

Ja wiem, że wielka w mym sercu skarbnica ukryta
ja wiem, że słowem Twym od lat się zachwyca
lecz to nie wszystko, w niej jeszcze jest więcej
więc pomóż mi Panie zachwycać ją coraz częściej!

Jeśli idę przez życie z otwartym sercem
nie przejmuj się, jeśli zamykam się jakimś wieńcem
wiedz na pewno, zawsze gdzieś w mojej głębi
znajdziesz znak siebie, jakby pokarm z ręki

Chociaż niekiedy wydaję się być z daleka
to wiedz, że serce me jednak zawsze czeka
choć okryte kurzem poddania i rezygnacji
to jednak na dnie żądne i chłonne Twych świętych racji

I zawsze, jeśli wyboru przede mną stają chwile
to proszę, zajrzyj do środka, chociażby tyle
że jesteś, wstrząśnij mą całą duszą
i zobaczysz, że skostniałe lody na pewno ruszą

Szczegóły

Kategoria: Poezja

Utworzono: 01 luty 2011

She was so nice, I saw her under the tree
She was keeping silence and was smiling to me
I had then nothing, nothing to be gone
and felt like a baby, like a baby just born

She stood on her feet and lifted up her hand
and the sun gave a glimpse in the spring time sand
I saw the miracle and I fell on my knee
'cause I had nothing to do - nothing but see

And it was a secret, the beauty of the sight
as if you found a breath of a mystery night
like a smell of spring in nature's light

And it was a secret, the mystery of the day
as if you were taken to the arms of the way
to heaven, to heaven - whatever you say!

Szczegóły

Kategoria: Poezja

Utworzono: 01 luty 2011

Bo kiedy mówisz: tak
to jakbym miał na dłoni cały świat
nieprawdziwie najpiękniejszy znak
i szczęścia łut, i miłości ślad

Największe wspomnienie i wiosny dech
kwiat bzu przed oczyma, radosny mech
wesołość zieloną, leśną ścieżkę Twą
i przecież wszystko, wszystko, bo radość Twą

Bo kiedy mówisz: tak
to przecież jakbym oglądał różany kwiat
tak, jakbym zaczynał motylem być
jakbym przestawał śnić i znowa zaczynał żyć

Tak, jakbym słońce na dłoni miał
jakbym przed siebie miłość siał
bo ten lekki tylko Twój znak
to przecież nadziei melodia, jak cały nasz świat

Jak cisza wśród wiosennych traw
jak tajemniczość miliona dziwnych spraw
tak przecież nic więcej, jak Twój jeden, jedyny znak
co starcza na wszystko, na jeszcze więcej, i na wieki trwa

Szczegóły

Kategoria: Poezja

Utworzono: 01 luty 2011

Zwykły uśmiech gaszący cień
który rozbudza nowy dzień
by kochać, by trwać, by razem być
by wspólnie ze sobą żyć

I jak dawniej, kiedy nie było go
kiedy pytanie tylko znaliśmy: kto?
on przyszedł, ogarnął, zabawił się
i z radości ułożył piosenkę tę

Bo przecież nie warto samemu być
przecież to smutne samotnie żyć
więc czemuż by razem nie złączyć sił

Połączyć, złączyć, podpisać się
na świadka wziąć słońce, na świadka wziąć dzień
i tak całkiem, aż po uszy zakochać się

Szczegóły

Kategoria: Poezja

Utworzono: 01 luty 2011

Bo kiedy nie wiesz, co powiedzieć
to spojrzyj na słońce, na jego promienie
i powinnaś się wtedy dowiedzieć
że najwięcej mi powiesz - mówiąc milczeniem

Szczegóły

Kategoria: Poezja

Utworzono: 01 luty 2011

A jeżeli mi tyle nadziei dajesz
to przecież dlatego, że jakby ku słońcu wstajesz
z ukrycia, z swego codziennego domu
ku jakby niebiańskiemu tronu

I nie patrzysz, jakoby głupiec przed siebie
lecz widzisz jakby znak na niebie
to tu, może na wszystkie czasy trwająca
imieniem wielkim śpi tajemnica drżąca

Bo czekasz od dawna na te dziwne chwile
co widzisz swą duszą, co widzisz mile
czekasz od dawna i wreszcie wstajesz
i jeżeli mi tyle nadziei dajesz
to przecież dlatego, że jakby ku słońcu wstajesz
z ukrycia swego, z codziennego domu
jakby ku sobie, ku niebiańskiemu tronu
i trwając w nadziei swe serce podsuwasz
i kochać pragnąc, w marzenia się me osuwasz